Gathan-grèine air fàire

Faidhle èisteachd

Bha m’fhàrdach-sa fo sgàil;

ach nan rachainn an taobh thall,

far an robh bràigh is mullach

an aitreibh àibheisich,

lorgainn an t-àite deisearach

air òradh le solas na camhanaich.

 

Astar goirid a thriall mi ’null –

gu staidhre drochaid-choise

a ghabh mi suas.

Lem ghreim air a’ ghad iarainn,

’s mi ’g aomadh an comhair mo bheòil,

dhearc mi air uachdar an uisge.

 

Am faicinn mar as àbhaist

na h-èisg làidir, liùgach –

carbhain ghlasa fon uachdar mhùgach?

Rinn mi mach iad tron bhùrn bhìth

a bha cho dubh ris an t-sùith

agus chuir mi a’ cheist ud orr’ a-rithist.

 

Ciamar a thigeadh iad beò

gun ach fàrdach clais-uisge?

Ach thàinig iad air uachdar

gu socair measg tiùrr fiodha

mar nach cuirte ’riamh roimhe

a’ cheist ud orr’ le duine.

 

Le Steaphan MacRisnidh

Share

Fàg freagairt

Cha dèid an seòladh puist-dhealain agad fhoillseachadh. Tha * ris na raointean a tha riatanach